Oardige dinges
Poesje
Op 23 februari 1984 stichtte Guy Van de Casteele de Poesje van Sint Andries,
in de vaste overtuiging om een eerste vertoning te geven op 17 oktober van hetzelfde jaar.
Er waren geen teksten, decors, poppen of theater, maar alles was stipt op tijd klaar.
Met succes.
25 jaar later kan de Poesje van Sint Andries met genoegen achteromkijken.
De Poesje nam deel aan internationale festivals in Nederland, Engeland en Spanje,
richtte er zelf 3 in, in Santa Cruz de Tenerife, en werd in 1991 genomineerd
voor de Grote prijs voor Poppenspel in Madrid.
In 2003 organiseerde de Poesje van Sint Andries een grote
tentoonstelling over het traditionele poppenspel in België, in het Archief en Museum voor Vlaamse Kunst in
Brussel en werd prompt opgenomen in de Ridderorde van Toone, het traditionele poppentheater van Brussel.
Overigens als eerste en allicht enige Antwerpenaar en Vlaming(Brabander dus).
Het theater blijft zijn eigen weg gaan, met de Neus, de Schele en Belleke op kop.
Gekruid door eigengereide en spitsvondige humoristische hedendaagse teksten.
Altijd met een diep respect voor de traditie van het Antwerpse poesjenellentheater,
maar met een knipoog naar wat er vandaag gebeurt in onze Stad..
dat is het huismerk van de Poesje van Sint Andries.
Antwerpen zingt
Toen de organisatoren, Alain Roels en Erik Ost, in 1998 besloten om hun café chantant avond eens op de Grote Markt te proberen, hadden ze niet verwacht dat Antwerpen Zingt in enkele jaren zou uitgroeien tot “de Nationale feestdag van Antwerpen”.
Op 9 augustus 2009 zijn we ondertussen toe aan de twaalfde editie van het
samenzangspektakel en na de recordopkomst van vorig jaar (meer dan 40 000 mensen) is het nu al zeker dat Antwerpen Zingt 2009 ook weer een daverend succes zal worden.
De avond zal om 18u00 geopend worden door de Antwerpse groep Filet D’Anvers.
Daarna komt vaste waarde Wim Leys met zijn band @fundum voor het vijfde
achtereenvolgende jaar weer op het podium met een pak Nederlandstalige meezingers, zodat de stemmen op een leuke wijze kunnen opgewarmd worden en de toon gezet wordt voor een avond meezingplezier.
Er kan ook dit jaar weer volop meegezongen worden met een pak liedjes die tot het collectief geheugen behoren. Dit jaar zitten er ook songs bij van o.a. Rob De Nijs, Frank Sinatra, Tom Jones, Clouseau, Frans Bauer, The Monkees, Proclaimers, Raymond van het Groenewoud, John Lennon, Elvis Presley enz…
En uiteraard zullen de klassiekers als “You’ll never walk alone”, “Les Lacs du Connemara” en het Antwerpse volkslied “Antwaarpe” niet ontbreken.
Antwerpen zingt ontvangt dit jaar ook weer enkele “special guests”. Zo zal Voice Male hun nieuwe single “Ik voel me zo verdomd alleen” komen brengen. De zeskoppige Antwerpse a capella band plant een tour met filmsongs die op 1 oktober in première gaat in Metropolis. Deze meezinger uit de film “Ciske De Rat” zal het ongetwijfeld uitstekend doen in Antwerpen.
En na Gaston Berghmans (2007) en De Strangers (2008) wordt Antwerpen Zingt ook dit jaar weer afgesloten door een Vlaams/Antwerps monument, iemand die je nooit meer op een podium ziet, maar die voor Antwerpen Zingt graag een uitzondering wil maken.
Den Brabo
Antwerpse webkrant, gratis onafhankelijke stadskrant voor groot Antwerpen.15de jaargang. Webbeheerder Koen Cauwenberghs. Den Brabo was destijds nog een gedrukt krantje dat voornamelijk in enkele bruine kroegen werd verkocht. Na het verdoken faillissement van Gazet van Antwerpen eind '94, waar Koen 10 jaar werkzaam was als typograaf, en het daar samen met ongeveer 350 anderen kon afbollen, zat hij met zijn vingeren te draaien. Op aandringen van enkele vrienden, die Koens interesse voor Antwerpen kenden, werd het zijn ambitie zelf een stadskrantje op te starten. Den Brabo werd na lang wikken en wegen, en zonder 1 frank steun, geboren. Koen betaalde het uit eigen zak. Antwerpse folklore, typisch Antwerpse gebeurtenissen, wetenswaardigheden of wat leefde in de volksmond te beschrijven en te publiceren was aanvankelijk de bedoeling.
"Den Brabo wilde een enigszins folkloristisch verschijnsel zijn, omdat daar nood aan was (en is). De 'grote' gazetten hebben daar veel te weinig aandacht voor. En het enige krantje dat aan die vraag voldeed, De Koaï, was ook verdwenen", vertelt Koen zelf. Het is in die periode dat de ondertussen 48-jarige Mechelse maneblusser een Antwerpse sinjoor is geworden, want als er iemand is die de geschiedenis van 't stad kent en weet wat er leeft in de stad, is het Koen Cauwenberghs wel (ja zèg, kc).
En hoewel hij absoluut geen sportief type is, kocht hij toch een huis op de VIIde-Olympiadelaan, vlakbij 'Den Beerschot'.
Nu hij het A+diploma heeft gekregen uit handen van bestendig afgevaardigde Frank Geudens, voelt Koen zich eindelijk helemaal een volwaardig sinjoor.
